Leefmuseum

Het begrip Leefmuseum is ontstaan vanuit het idee om een plek te creeren waar mensen samen kunnen komen om zich op een creatieve manier te ontwikkelen.
Zonder dit van elkaar te weten gaven wij (Hans de Waal en Saskia Humbs) al decennia lang vorm aan het begrip leefmuseum in ons eigen huis.

Toen wij elkaar in 2018 leerden kennen ging het balletje wat harder rollen en vandaag (21 juni 2019) hebben we 'm ingekopt.

Want datgene waar het Leefmuseum heen leidt of ontwikkelt is Levenskunst.

Wij zijn (en voelen ons) allebei Levenskunstenaar en willen jou graag helpen dat ook te zijn en/of samen met jou levenskunstervaringen te creeren.

dinsdag 20 augustus 2019

Life moves in mysterious ways...

Op de kop af twintig jaar later voel ik mij herboren.
Een tijdje geleden las ik een quote van iemand (kweet niet meer wie) dat je een keer geboren wordt uit je moeder. En een keer vanuit jeZelf (of jeZelf met een hoofdletter Z werd geschreven weet ik niet. Maar ik vind dat altijd fijn)

Vandaag is mijn nieuwe ik geboren... Saskia 5.2

Om heel kort het belangrijkste samen te vatten wat ik in de afgelopen 20 jaar heb geleerd:

1. Dankbaar Zijn
2. Dankbaarheid bij een ander herkennen
3. Liefde ervaren in allerlei vormen
4. Energieen ervaren
5. Kiezen voor tevredenheid en geluk
6. De wet van aantrekking
7. Alles is relatief (en niets absoluut ;-)
8. MeZelf (te durven) Zijn en (te leren) houden van meZelf

(dit in willekeurige volgorde van eventuele belangrijkheid)

                                                                                                         en (ja, ik ben bekeerd):

God/

zaterdag 10 augustus 2019

Aan de weg aan het timmeren

Soms krijgen dingen of gezegdes ineens een heel andere betekenenis. Omdat je ze ineens in een ander perspectief ziet. Zo ook daarnet.

Ik dacht dus aan het gezegde 'aan de weg aan het timmeren'.
En ineens viel het kwartje.

Dat is wat ik jaren heb gedaan.
Terwijl het leek alsof ik zomaar wat deed, heb ik vaak onbewust toch de steentjes gelegd ( en aan mijn weg getimmerd, geschaafd en geschroefd), zit ik nu daardoor echt wel op mijn padje en ben ik en kom ik waar ik wezen wil/ moet.

Je kunt dus echt aan jouw weg timmeren.
En zorgen voor een stevige ondergrond zodat je weg niet ineens inzakt bij wat noodweer. Ofzo.
Je kunt zorgen voor een sterke fundering en daarop een weg maken die soepel en lekker loopt.

En ja... ook op dit heerlijke weggetje kom ik nog steeds opstakels tegen.
Omdat ik tijdens het aan de weg timmeren ook wel eens niet zo handige dingen heb gedaan of omdat ik soms misschien niet wist hoe ik kon werken aan een stevige fundering.

Gelukkig durf ik nu de hulp van de juiste personen in te schakelen en luister ik ook naar hun advies.
(met name dank aan mijn lieve Hans, mijn vader en moeder, Linda, maar tegenwoordig ook mijn zus en haar gezin. En ja ... ook mijn hondje Tobi geeft me soms de juiste richting aan)
O.a. dankzij deze hulp (want er zijn nog veel meer lieve mensen die veel voor me betekenen) ervaar ik het nu niet meer alsof ik mijn pad alleen moet bewandelen.
Ook als ik struikel zijn ze er.

En ik hoop er nu en in de toekomst ook te kunnen zijn voor hen die struikelen op hun pad.

Maar... en dat heb ik de afgelopen dagen geleerd.... sommige mensen kruisen je pad of lopen even mee. Maar anderen zijn onderdeel van je voornaamste pad. En daar zit wel een groot verschil in.

Iedereen is belangrijk. En alles is één.
Maar soms moet je keuzes maken.

En gister heb ik een goeie keuze gemaakt.
Door eindelijk eens echt voor mijZelf te kiezen.

En dat gaf de broodnodige rust.

En daardoor is vandaag een fantastische dag geworden.
Waarin ik bloemetjes heb geplukt, heb gechild met Tobi, fijne contacten met familie heb gehad en waarin ik voor het eerst in atelier Joy ben geweest. (Een wonder weer op mijn pad.)

Daarover later meer....

En ... vandaag is ook de dag waarop ik op afstand van mijn mannetje vier dat we al zeker een jaar
een soort sprookjesachtige relatie hebben.
Want echt... sinds jij in mijn leven bent lieve Hans, is (bijna :-) elke dag een sprookje.

Ik hoop dat jij 'm ook zo uitlegt als ik doe.

Want ik had ooit een vriend die altijd grapte in gezelschap:
'Mijn leven is net een sprookje, want elke keer als ik thuis kom zit die heks op de bank'.

En dat was ook best humor.

Maar om jouw humor lach ik niet als een boer met kiespijn.
Om en met jou lach ik vanuit mijn tenen en oprecht.
Om en met jou bulder ik soms van het lachen.
Om en met jou schaterlach ik.
Ja met jou is het echt pret.
Met jou is het Leven fijn.

Lieve lieveling en andere eventuele meelezers....,

ik ga nu afsluiten omdat ik heb geschreven wat ik kwijt wilde.

Ik plaats nog wel een foto van vorig jaar rond deze tijd.
Omdat ie zo mooi was...

Maar nu is het (zoals ik vandaag op fb schreef) ook nog steeds mooi.
Anders. Rustiger. Maar nog steeds bevredigend.

En dat houden we lekker zo!

Verder timmerend aan de weggetjes die voor ons liggen.
Op een bevredigende manier;-)

x

zondag 21 juli 2019

sunday, happy sunday

Wat een eneverende weken waren de afgelopen veertien dagen...

En wat een lessen in vertouwen en dankbaarheid.
En wat werden we getest in het levenskunstenaars-zijn.
Maar... we hebben het overleefd, we zijn er nog en we hebben er weer een paar mooie ervaringen en verhalen bij.

Vandaag trok ik de kaart 'verhalenverteller'
https://www.helderziende-paragnosten.nl/moeder_aarde_kaart_omschrijving.php?id=29
en die kwam goed van pas een aantal keer in situaties waarin ik even niet zo goed wist wat te doen of hoe te handelen.

Voor vandaag gaat het lichtje zometeen even uit.
En luister ik nog even naar mijn portie Abraham Hicks.

Maar morgen of een dezer dagen hoop ik hier te vertellen hoe en wat ik de afgelopen dagen beleefd heb.

Maar niet voordat ik een stukje van een gesprek van vanavond heb vermeld.
Want iemand vroeg me 'what do you do for a living?'
Mijn antwoord was 'I live!'

En dat doe ik. Ik leef!
Misschien moet ik het niet steeds herhalen...
maar na tig jaren overleven
vind ik het nog steeds zo bijzonder
en zo fijn
om te kunnen zeggen
Ik leef
En dat ook graag te doen en vanuit mijn ziel te kunnen uitspreken.

na jarenlang bijna dagelijks wensen dat ik dood was,
is blij zijn met je leven,
blij zijn dat je leeft
het grootste geschenk,
de grootste zege(n)

En dat...
blij zijn met mijn leven en
samen mogen Zijn
met de mooiste en liefste man ever...

onbeschrijfelijk!


zaterdag 6 juli 2019

I am

Vanavond is het Onderstroom in Vlissingen. Straatfestival heette het vroeger. Een leukere naam, vind ik. En het was in mijn beleving ook leuker toen.
Om 22.00 uur speelt er een band
 
die me wel tof lijkt. Antwerp Gipsy Ska Orchestra...

Maar het is nog maar 20.14 uur en het miezert een beetje.
En er lijkt geen hond mee tewillen...
We zullen zien.... nog een kleine twee uur te gaan....

Dan maar ff de tijd nemen om ff in gedachten terug te gaan in het Parijsavontuur.

Eigenlijk kan ik er kort over zijn:

Formidable!!!

Dat was het zeker.

Het was even een wat zenuwachtig begin voor mij

dinsdag 25 juni 2019

Elke dag een sprookje

De spirit is op het moment ff ver te zoeken.
(Spirit oh spirit... waar zijt gij?)

Zo gaat dat soms als er van alles gebeurt en de vetrolletjes nog helaas net niet van je lijf afsmelten...

Wat een hitte ineens.

En wat een onrust in mijn kop over mijn (liefdes)Leven...

vrijdag 21 juni 2019

Zin van het Leven


Spirit


Mijn innerlijke belevingswereld is groot. Heel groot.
Er komt vaak maar een fractie naar buiten van wat ik innerlijk doormaak of beleef.
Internet heeft mij al vaker goed kunnen helpen door datgene wat in mij leeft naar buiten te brengen, te delen wat er in mij omgaat.
In blogs. Een poos geleden deed ik dat op een site genaamd 'het Cliché'.

En nu lijk ik te beginnen aan een tweede ronde...
Want de eerste circel, de eerste cyclus is enizins rond...

Ik ervaar het op dit moment alsof ik mijn eerste levensfase erop heb zitten.

Een leven dat gekenmerkt werd door het zoeken naar Liefde.

Ben Dankbaar dat Liefde en ik elkaar gevonden hebben.
Liefde voor het Leven, liefde voor mijn Leven, liefde voor de liefde van mijn leven, liefde tussen mij en degenen die me lief zijn, voor dit moment, voor alles!

Deze nieuw te beginnen tweede fase kenmerkt zich door in en vanuit Liefde en vertrouwen te (leren) leven.

Life has just begun!

Levenskunstenaar

Op deze eerste zomerdag van 2019 heb ik weer wat flinke stappen gezet in mijn carierre als levenskunstenaar.
Als ik meZelf een cijfer zou kunnen geven voor levenskunstenares dan was het op dit moment een ruime voldoende.
Want ik ben tegenwoordig aardig in staat de hobbels op mijn weg zodoende te nemen dat het niet al te lastig is en over het algemeen ben ik vrij content in t moment.

Daarnaast heb ik aan meZelf meestal een fijne gesprekspartner en verveel ik me nauwelijks als ik alleen ben. En qua omgang met anderen, heb ik ook genoeg bevredigende contacten. Zeker met mijn geliefde Hans en mijn hondje Tobi.

Zo rooskleurig als het nu is... zo is het lange tijd niet geweest.
Maar daar wil ik niet over uitwijden.
Want dat is geweest en zonder dat verleden had ik nu niet de persoon geweest die ik nu ben.

Ik heb zin in het Leven.
En dat is voor mij de zin van het Leven.
(Een baaldag of hobbels calculeer ik in... maar zin in het Leven wil ik blijven houden totdat het hier ophoudt).
En als ik mensen die dat ook willen, kan helpen ook (weer) zin in het Leven te hebben dan doe ik dat graag.

Ik heb zin om iedere dag een blog te schrijven met een mooie foto van die dag, ik heb zin om veel te leren op fotografiegebied en ik heb zin om volgend weekend lekker met mijn geliefde naar de stad van de liefde te gaan en daar veel levenskunstervaringen op te doen.

Ik hoop dat jij zin hebt om mee te lezen, mee te genieten en mee te groeien met het Leefmuseum en ons.


zaterdag 11 mei 2019

Samen Staan we Sterk

(Gepost door het Leefmuseum Eindhoven)ik ben geboren op 11 mei 1965 en tot voor 1988 had ik al een vrij heftig leventje, het tekenen, schilderen en creatief bezig zijn waren voor mij vaar een uitweg om tijdens het pesten in mijn kinderjaren niet door te draaien naar zelfmoord en andere gekke dingen die je tegenwoordig vaak hoord, tekenen ,schilderen, creatief bezig zijn hadden op mij een soort van (onbewuste) therapeutische werking... in 1991 overleed mijn vriendin in mijn armen aan anorexia nervosa.

Zoals in de video al gezegd, "mijn wereld stortte volkomen in"