Leefmuseum

Het begrip Leefmuseum is ontstaan vanuit het idee om een plek te creeren waar mensen samen kunnen komen om zich op een creatieve manier te ontwikkelen.
Zonder dit van elkaar te weten gaven wij (Hans de Waal en Saskia Humbs) al decennia lang vorm aan het begrip leefmuseum in ons eigen huis.

Toen wij elkaar in 2018 leerden kennen ging het balletje wat harder rollen en vandaag (21 juni 2019) hebben we 'm ingekopt.

Want datgene waar het Leefmuseum heen leidt of ontwikkelt is Levenskunst.

Wij zijn (en voelen ons) allebei Levenskunstenaar en willen jou graag helpen dat ook te zijn en/of samen met jou levenskunstervaringen te creeren.

zaterdag 6 juli 2019

I am

Vanavond is het Onderstroom in Vlissingen. Straatfestival heette het vroeger. Een leukere naam, vind ik. En het was in mijn beleving ook leuker toen.
Om 22.00 uur speelt er een band
 
die me wel tof lijkt. Antwerp Gipsy Ska Orchestra...

Maar het is nog maar 20.14 uur en het miezert een beetje.
En er lijkt geen hond mee tewillen...
We zullen zien.... nog een kleine twee uur te gaan....

Dan maar ff de tijd nemen om ff in gedachten terug te gaan in het Parijsavontuur.

Eigenlijk kan ik er kort over zijn:

Formidable!!!

Dat was het zeker.

Het was even een wat zenuwachtig begin voor mij
(we stonden op de afgesproken tijd klaar voor onze bus maar verder waren er geen mensen en ook geen bus te zien). Maar mijn ventje zou mijn ventje niet zijn als hij die zenuwen niet wist weg te nemen... 'ach, als tie niet komt gaan we dit weekend toch gewoon iets anders leuks doen....'

Maar... de bus kwam en we reden door naar Breda waar we in de echte touringcar gingen die ons met 88 andere mensen en buschauffeur naar Paris zou brengen.

En na een rondje door deze liefdesstad mochten we dan eindelijk uitstappen.
En een paar meter verder ploften we meteen neer onder een grote olijfboom, met zich op de Eiffeltoren en een parkje en allerlei voorbijlopende en selfienemende mensen.

De zon scheen volop en we genoten!

En dat bleven we doen. Het hele weekend lang... (nouja ... op wat irritatie en vermoeide momentjes na dan...)
Van slapen in het Ibis tot daar ontbijten, tot met onze voeten in de fontein, van water en cola kopen bij de straatverkopers, van de Madeleine tot terras met vieze duurbetaalde ijskoffie (maar wel genruik kunnen maken van de meest luxe WC waar ik ooit op heb gezeten), van kunstenaars in een lekker koel uithoekje bij het loevre, van toffe kunst waar ook gebruik van wordt gemaakt (stoelen met tekst in parkje), van eindelijk weer eens verbluft zijn... door bij Rue Rivoli 59 naar binnen te gaan (mogelijk gemaakt door Martin Voorbij van Show me hope), van verdrietig zijn door een verhaal van de buschauffeur tot een warme inzamelings- en dank actie door de buspassagiers en een heel lief 10jarig meisje,  van souvenirs zoeken tot naar boven lopen tot de Sacre Qoeur, tot een rituele liefdesslotje op zijn Parijsiaans, tot shoarma eten bij de Moulin Rouge in de buurt.

Kortom:

Formidable!

En nu... nu zit ik te denken...
of dit verhaal niet te rooskleurig is... te manisch is... te saai omdat het een en al lichtheid is...

Maar nee...
ik schud dat lekker weer van me af...
Ik heb echt drie dagen met volle teugen genoten van alles dat anders was.

En nu geniet ik weer.
Van het verlangen naar mijn man, van de kneuterigheid in Vlissingen, van het muziekje dat ik nu hoor via youtube, van het feit dat ik lekker aan het schrijven ben, van mijn cola en van niet weten of ik straks naar Onderstroom zal gaan. Of iets anders zal gaan doen.

En ik ben bovenal weer zo dankbaar.
Dankbaar dat alles zo gaat als dat het gaat tegenwoordig.

En ik blijf mijn best doen om er het beste van te maken
(afgeleid van Abraham Hicks)
En ik heb er goede hoop op dat ik dat dan ook ga doen.  Nu en in de toekomst.

Doe je mee?


Geen opmerkingen:

Een reactie posten